piątek, 6 marca 2009

Mandala 2009 - Barbara Bujakowska

Mandala 2009 - Hajime Fujita

Program festiwalu: 24 - 25.04.2009

Program Mandala Performance Festival 2009 :


Piątek 24.04.09


Godz.17.00


Pokazy performance:

Harakiri Farmers - Beat Hotel
Barbara Bujakowska – Swan like


Galeria Miejska
ul.Kiełbaśnicza 28 Wrocław




Sobota 25.04.09


Godz.16.00

Pokazy performance:

Hajime Fujita
Johannes Deimling
Miguel Bonneville


Galeria Miejska
ul.Kiełbaśnicza 28 Wrocław

Ciało – Płeć - Tożsamość w sztuce

Moderator dyskusji: Anna Królica
ur. 1982, doktorantka w Katedrze Dramatu UJ i równocześnie magistrantka Instytutu Filologii Wschodniosłowiańskiej, współzałożycielka i redaktorka portalu www.nowytaniec.pl, zajmującego się tańcem współczesnym. Obecnie pracuje nad rozprawą doktorską na temat ciała i pamięci w Teatrze Śmierci Tadeusza Kantora w kontekście Tanztheater Wuppertal Piny Bausch.



Galeria Miejska
ul.Kiełbaśnicza 28 Wrocław



Godz.20.00

Janusz Orlik - ,,Live on stage”

reżyseria i choreografia:
Janusz Orlik

oryginalna muzyka:
Matt Howden (Sieben)

konsultacja:
Joanna Leśnierowska



Anita Wach - INCH 1,5

koncept, choreografia, wykonanie:
Anita Wach

muzyka: collage

reżyseria światła:
Sławomir Krawczyński

Premiera odbyła się w ramach Solo Projekt – Stary Browar


Scena Kalambur
ul.Kuźnicza 29a Wrocław

Program festiwalu - 26.04.2009

Niedziela 26.04.09


Godz.16.00

Pokazy performance:

Angelika Fojtuch
Hajime Fujita



Galeria Miejska
ul.Kiełbaśnicza 28 Wrocław



Godz.20.00


Sławek Bendrat, Dominik Krawiecki, Yoshiko Kinoshita - ,,LE MANQUE”

Niezależna Manufaktura Taneczna – Premiera: ,,Simone de Beauvoir”

Sylwia Hanff – Premiera : solo butoh ,,DROMENON”


Scena Kalambur
ul.Kuźnicza 29a Wrocław

Mandala Performance Festival 2009

,,Artysta performance nadal kojarzony jest zazwyczaj z postacią prowokatora, szamana, czy samozwańczego terapeuty, który gotów jest „pokazywać nam rzeczy, których nie chcielibyśmy oglądać powtórnie, a czasem w ogóle” (RoseLee Goldberg).”



Mandala Performance Festiwal jest cyklicznym, międzynarodowym festiwalem sztuki performance w Polsce. W ciągu 5 lat w wydarzeniu uczestniczyło 80 artystów z 11 krajów: z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Japonii, Holandii, Polski, Francji, Białorusi, USA, Portugalii, Szwecji, Kanady.
Pierwszy festiwal odbył się w 2005 r. z inicjatywy Towarzystwa Kultury Czynnej i Galerii Miejskiej we Wrocławiu.
Ideą imprezy jest prezentacja trendów panujących w sztuce performance, rozszerzenie przestrzeni artystycznych poszukiwań, promocja formuły zdarzeń performatywnych, które ułatwiają bezpośredni kontakt z widzem, stwarzają forum dla różnorodnych kreacji z dopuszczeniem technik wykorzystujących ruch, przestrzeń, dźwięk.
Festiwal ma charakter interdyscyplinarny, stał się miejscem konfrontacji różnych, interesujących tendencji artystycznych, wymiany doświadczeń, konfrontacji postaw twórczych.
Tytuł nawiązuje do symboliki mandali jako odbicia chwili obecnej. Taniec, performance to sposoby utrwalenia teraźniejszości.
Performance otwiera się na inne rodzaje sztuki, pozwala im wejść na swoje terytorium, by wspólnie stworzyć nową rzeczywistość. Często łączy poezję, taniec i nowe media.
Ciągle ewoluuje i otwiera nowe pokłady percepcji, stwarza możliwości bezpośredniej komunikacji i konfrontacji. Cechy charakterystyczne sztuki performance to: nieokreśloność, wielość środków, otwartość formy
Sztuka performance znosi powtarzalność teatru i sztuk plastycznych. Często ukazuje zdolność bycia sztuką poprzez którą można trafić do ludzi niezwiązanych z nią, wręcz wykluczonych z kultury. Służy tworzeniu i prowadzeniu wszelkich projektów społecznych. To żywa forma sztuki, jest wyrażeniem swojej postawy wobec świata, przestrzenią ekspresji w której artysta komunikuje się z innymi.

W Niemczech zaczęły się już dyskusje o tym, jak użyć strategii performatywnej sztuki w nauczaniu szkolnym i studiowaniu. Skupiono się nie na teatralności prezentacji, ale na aspekcie prezentacji personalnej . Nauczanie i tworzenie performance są bardzo blisko siebie, twierdzi wykładowca performance art na wielu prestiżowych uczelniach Johannes Deimling.
Artysta - performer ciągle poszukuje nowych możliwości przekazu, wykorzystuje środki choreograficzne, narrację. Dostrzega naszą pierwotną chęć komunikacji, zarówno ze sobą jak i z otaczającym nas światem. Nie trzeba czekać długo na inspirację - wystarczy się dokładnie przyjrzeć rzeczywistości. Każdy dźwięk i ruch, obraz i słowo, współpracują ze sobą , by w ten sposób powstał nowy rodzaj sztuki. W swoich działaniach performerzy werbalizują stany emocjonalne, osobiste wizje. Trudno wymienić w krótkim komentarzu wszystkie źródła inspiracji twórców sztuki akcji, to zarówno malarstwo gestu Jacksona Pollocka, sztuka konceptualna, jak i nowatorski taniec Anny Halprin, Simone Forti, Yvonne Rainer



Tematyka piątej edycji obraca się wokół zjawiska z pogranicza sztuk performatywnych i choreograficznych, pytań o tożsamość, alienację we współczesnym świecie, prezentacji Solo Projektu realizowanego przez Joannę Leśnierowską w Starym Browarze w Poznaniu .

W programie głównym wystąpią artyści, których twórczość w istotny sposób wpływa na wizerunek współczesnej sztuki europejskiej.
Będą imprezy towarzyszące min: spotkania z artystami, panel dyskusyjny:
,, Ciało – Płeć - Tożsamość w sztuce” .
Od 2008 roku głównym organizatorem wydarzenia jest Galeria Miejska we Wrocławiu.




Kurator festiwalu
Adam Kamiński

niedziela, 5 października 2008

Jeff Koons

Jeff Koons is rated as one of most successful artists of the present day. And he is surely one of the few living artists who largely owes his popularity to the cult he has systematically built up around his own personality: the way he presents himself in and through pictures has time and again proved to be an essential component of his artistic work. Jeff Koons works with the garish, loud and colourful, as well as with the playful and kitschy, while at the same clearly positing himself in art historical traditions. By doing so he draws on two of the most important artists of the modern day - Marcel Duchamp and Andy Warhol - as well as on the language of forms and theory of composition of the Baroque and Rococo.





http://www.freunde-der-nationalgalerie.de/website/mainset.html

Jeff Koons

Jeff Koons - amerykański artysta. Zajmuje sie malarstwem i rzeźbą.
Już jako ośmiolatek kopiował dzieła dawnych mistrzów sprzedając je potem w sklepie meblowym swojego ojca. Studiował w Maryland Institute College of Art w
Baltimore oraz w Art Institute of Chicago.
W
1992 zasłynął dzięki ogromnej rzeźbie z wielokolorowych kwiatów Puppy. Była ona wystawiana m.in. w Nowym Jorku, Sydney i Bilbao. Tworzył cykle malarskie (np. Celebration 1995-98) i rzeźbiarskie (Easyfun, 1999-2000).
W roku 1991 poślubił włoską gwiazdę filmów pornograficznych
Ilonę Staller (Cicciolina), która pozowała mu do cyklu erotycznych rzeźb i obrazów. Ich małżeństwo przetrwało zaledwie rok. Już po rozwodzie urodził im się syn Ludwig, który stał się przedmiotem długiej batalii sądowej o prawo do opieki. Staller wprawdzie ostatecznie przegrała, ale syn pozostał z nią we Włoszech.
Przeciwnicy Koonsa często zarzucają mu kicz i przekraczanie granic dobrego smaku. Wielbiciele wydają krocie na jego rzeźby. On sam odpowiada, że "smak jest właściwie bez znaczenia". Manifestacją tego wyznania miał być kuriozalny pomysł nadania jego synowi imienia Kicz (urzędnicy się na to nie zgodzili). W każdym razie samego Koonsa można dziś nazwać piewcą kiczu. Bardzo drogiego kiczu.

http://www.jeffkoons.com/

Jeff Koons Celebration. Neue Nationalgalerie, Berlin

[October 31, 2008 – February 8, 2009]

czwartek, 2 października 2008

Jonas Mekas



http://artstationsfoundation5050.com/

Jonas Mekas

W ramach programu kina eksperymentalnego przygotowaliśmy cykl filmów Jonasa Mekasa, ojca chrzestnego powojennej, amerykańskiej awangardy filmowej. W najbliższych miesiącach pokażemy 5 kluczowych, pełnometrażowych filmów artysty - najbliższe pokazy to Lost, Lost ,Lost (16.10.2008), Walden (05.12.2008), Reminiscences of a journey to Lithuania (15.01).

Stary Browar - Studio

Jonas Mekas jest jednym z najwybitniejszych artystów litewskich działających w USA, pozostających od lat 60. czołową postacią nowojorskiej awangardy filmowej.

Polecam: Jonas Mekas

Jonas Mekas, Nie miałem dokąd iść, 2008:Nie miałem dokąd iść, dziennik z lat Jonas Mekas, zapytany kiedyś skąd u niego ciągłe pragnienie rejestrowania wszystkiego, odpowiedział: „Jednym z powodów jest oczywiście moje wygnanie, los przesiedleńca, który stracił ojczyznę, rodzinę... Jeśli przeszedłbyś przez to, co ja: wojny, okupacje, ludobójstwo, obozy pracy, obozy przesiedleńców, leżenie w kwitnącym kartoflisku – nigdy nie zapomnę tych kwiatów – twarzą do ziemi... – nigdy już nie będziesz rozumiał ludzkich zachowań. Tak jak ja od tamtej chwili nigdy już ich nie rozumiałem. Pozostaje film, nagrywanie wszystkiego co widzisz...” Pozostaje także poezja i pisanie dziennika. Bo Mekas, żywa legenda nowojorskiej awangardy filmowej, przez całe swoje twórcze życie nie rozstaje się ze słowem pisanym.
Wydawnictwo Pogranicze

wtorek, 30 września 2008

Danielle de Picciotto













Polecam: Danielle de Picciotto

Drawings group show with Danielle de Picciotto, Vanessa von Heydebreck and Claudia Ahleringsept. 19 - nov. 2 2008 janine bean gallery torstrasse 154, 10115 berlin, germany www.janinebeangallery.com